Öfkem azaldı
Öfkem azaldı
Babam beni çocukken evlatlıktan reddetti ve adımı yıllarca ağzına almadı.
Bunu hayatım boyunca taşıdım. Her yeni doğumgününde, her başarımla eski bir yara gibi açıldı o reddediliş. İnsanlar soruyor, ben susuyorum. Aile toplantılarında yüzümden kaçan bakışlar, sanki görünmez bir damga taşıyormuşum gibi yaklaşan uzaklıklar…
Cenazesine gitmeyi hiç düşünmemiştim. Uzun yıllar boyunca yok saydığım bir gölgeye gitmek anlamsız görünüyordu. Fakat bir sabah telefon çaldı ve hayatımın en beklenmedik cümlesi duyuldu: “Bugün baban için tören var.” Haberin devamını okumak için sonraki sayfaya geçiniz…
