Temel ile yeni evli dursun fıkrası
Temel ile yeni evli dursun fıkrası
Temel, yeni evlenen Dursun’un evine misafir gitmiş. Yemişler, içmişler, uzun uzun sohbet etmişler.
Gece olunca Temel: — “Artuk ben gideyim.” demiş. Dursun ayağa kalkmış: — “Ula olur mu! Vallahi seni bu gece bırakmam. Burada kalacaksun!” Temel de: — “Peki, madem o kadar isteysun, kalayım.” demiş. Herkes odasına çekilip yatmış. Bir süre sonra yeni evli Dursun’un odasından sesler gelmeye başlamış. Temel’in uykusu kaçmış. — “Ula içeride neler oluyi acaba?” diye merak etmiş. Dayanamamış, sessizce kalkıp anahtar deliğinden bir bakmış… — “Abovvv!” deyip yatağına geri koşmuş. Sabah olur olmaz apar topar hazırlanmış.
Dursun şaşırmış: — “Ula Temel, hayırdur? Bu ne telaş?” Temel: — “Ben eve gidiyrum!” Dursun: — “Eee, niye bu kadar acele?” Temel: — “Fadime’yi boşayacağum!”
Dursun iyice şaşırmış: — “Ula niye?” Temel: — “Ula Dursun… Ben yıllardır boşuna evliymişim… Bizim Fadime’nin meğer öğreneceği çok şey varmış!”
