O kanepe benim için çok fazla anı barındırıyordu
O kanepe benim için çok fazla anı barındırıyordu
Artık kanepe, sadece bir eşyadan çok daha fazlasıydı; ruhumun bir parçası olmuştu. Her oturduğumda, geçmişin izlerini derinlemesine hissediyor, anıların sıcaklığında kayboluyordum. Kimi zaman gözyaşlarımla ıslanmış, kimi zaman gülücüklerle neşelenmişti. Hayatın getirdiği yüklerden bir nebze olsun uzaklaşmamı sağlayan bu eski dost, unutulmaz anılarımın kucağında şekillenmişti. Veda ettiğim her bir an, o kanepenin üzerindeki izleri daha da derinleştiriyordu; sanki her bir dikiş, kalbimin bir köşesindeki duyguları anlamında saklıyordu. O kanepe, yalnızca hatıraları değil, aynı zamanda geleceğe dair umutlarımı da barındırıyordu. Bazen geriye dönüp baktığımda, o kanepenin üzerindeki izlerin, hayatımın ne denli kıymetli olduğunu hatırlattığını görüyorum. İçindeki her anı, zamanla birer hazineye dönüşecek; ben de yudum yudum bu hazineyi taşımaya devam edeceğim.
