Bir sabah balkona çıktım ve duvarın içinde

O sabah diğer sabahlar gibi başladı.
Uykulu halimde, neredeyse düşünmeden balkona çıktım; pencereyi açıp biraz temiz hava solumayı ve günün yavaşça başlamasını amaçlıyordum. Işık yumuşaktı. Dünya sessiz görünüyordu.
Sonra gözüm oraya ait olmayan bir şeye takıldı.
İlk başta, sadece bir hareketti.
İnce detaylar. Düzensizlik. Sanki duvarın kendisi nefes alıyormuş gibi.
Birden donup kaldım.
Tam orada, balkonun yanındaki duvarda, içeriden bir şey hareket ediyordu. Düşmüyordu. Rüzgarda sallanmıyordu. Hareket ediyordu. Bilerek. Midem kasıldı ve aklım daha ne olduğunu anlayamadan içim ürperdi.
Bir an için bunun bir gölge olduğunu düşündüm.
Ardından hemen çok daha korkutucu bir düşünce geldi aklımıza.
Bir yılan.
Kalbim durdu. Avuçlarım nemlendi. Sığ ve düzensiz nefes alışverişimi duyabiliyordum. Donakaldım, göz kırpmanın bile durumu daha da kötüleştirebileceğinden korkuyordum.